TANZANIA YAJIANDAA COP12 KUSUKUMA AJENDA YA UHIFADHI WA BAHARI, PWANI NA UCHUMI WA BULUU

Dar es Salaam. Tanzania imeanza maandalizi ya kushiriki Mkutano wa 12 wa Nchi Wanachama Zinazotekeleza Mkataba wa Nairobi (COP12), ikiwa na azma ya kuwasilisha na kusukuma ajenda zinazolenga kuimarisha uhifadhi wa mazingira ya bahari na pwani, matumizi endelevu ya rasilimali za bahari pamoja na hatua za kukabiliana na athari za mabadiliko ya tabianchi.

Mkutano huo unatarajiwa kuwa jukwaa muhimu kwa Tanzania kueleza hatua ambazo imekuwa ikichukua katika kulinda mazingira ya bahari na pwani, huku ikitafuta fursa zaidi za ushirikiano wa kimataifa, teknolojia, tafiti na rasilimali fedha zitakazosaidia kutekeleza miradi ya mazingira na maendeleo endelevu.

SERIKALI YAANZA MAANDALIZI YA COP12

Akizungumzia maandalizi ya Serikali ya Jamhuri ya Muungano wa Tanzania kuelekea Mkutano wa 12 wa Nchi Wanachama Zinazotekeleza Mkataba wa Nairobi (COP12), Oktoba 4, 2026, jijini Dar es Salaam, Waziri wa Nchi, Ofisi ya Makamu wa Rais (Muungano na Mazingira), Mhandisi Hamad Yussuf Masauni, amesema Serikali imeendelea kushirikisha wadau mbalimbali.

Wadau hao wanahusisha Ofisi ya Makamu wa Rais, taasisi za Serikali, watafiti, mashirika, sekta binafsi pamoja na jamii, kwa lengo la kuhakikisha Tanzania inaingia katika mkutano huo ikiwa na ajenda zinazolenga kulinda mazingira na kuongeza manufaa yatokanayo na uchumi wa buluu.

Ushirikishwaji wa wadau ni jambo muhimu kwa sababu changamoto za bahari na pwani haziwezi kutatuliwa na taasisi moja pekee.

Bahari ni mfumo mpana unaogusa uvuvi, usafirishaji, utalii, biashara, nishati, kilimo cha mwani, makazi ya watu, viumbe hai na shughuli nyingine za kiuchumi. Hivyo, maamuzi yanayohusu bahari yana athari kwa sekta nyingi na maisha ya wananchi.

COP12 NI FURSA KWA TANZANIA

Kwa Tanzania, COP12 si mkutano wa kujadili mazingira pekee, bali ni fursa ya kuunganisha uhifadhi wa mazingira na maendeleo ya wananchi.

Mhandisi Masauni amesema COP12 ni fursa muhimu kwa Tanzania kuimarisha ushirikiano wa kimataifa katika uhifadhi wa bahari na pwani, ikiwamo kupata teknolojia, utafiti na rasilimali fedha kwa ajili ya kutekeleza miradi ya mazingira na maendeleo endelevu.

Hili ni jambo muhimu kwa sababu uhifadhi unahitaji rasilimali.

Kulinda mikoko, miamba ya matumbawe, nyasi bahari, maeneo ya mazalia ya samaki na fukwe kunahitaji wataalamu, vifaa, tafiti, mifumo ya ufuatiliaji na ushiriki wa jamii.

Kwa hiyo, ushirikiano wa kimataifa unaweza kusaidia Tanzania kuongeza uwezo wa kitaalamu na kifedha katika maeneo ambayo yanahitaji uwekezaji mkubwa.

UHIFADHI WA BAHARI NI ULINZI WA MAISHA NA UCHUMI

Bahari si eneo la maji pekee. Ni sehemu ya mfumo mkubwa wa maisha unaosaidia jamii kupata chakula, ajira na kipato.

Maelfu ya wananchi wanategemea shughuli zinazohusiana na bahari na pwani, ikiwamo uvuvi, biashara ya mazao ya baharini, utalii, usafirishaji na shughuli nyingine.

Kwa hiyo, uharibifu wa mazingira ya bahari unaweza kuwa na athari za moja kwa moja kwa uchumi wa wananchi.

Iwapo maeneo ya mazalia ya samaki yataharibiwa, uzalishaji wa samaki unaweza kupungua. Iwapo mikoko itakatwa bila udhibiti, uwezo wa mazingira ya pwani kujilinda dhidi ya mmomonyoko na mawimbi unaweza kupungua.

Vilevile, uchafuzi wa bahari unaweza kuathiri viumbe wa baharini, afya ya jamii na shughuli za kiuchumi zinazotegemea mazingira hayo.

UCHUMI WA BULUU UNAHITAJI UHIFADHI

Tanzania ina fursa kubwa ya kukuza uchumi wa buluu kupitia shughuli za uvuvi, utalii, biashara, huduma na shughuli nyingine zinazotegemea bahari.

Hata hivyo, uchumi wa buluu haupaswi kutafsiriwa kuwa ni matumizi makubwa ya bahari kwa ajili ya kupata fedha bila kuangalia madhara yake kwa mazingira.

Uchumi wa buluu unahitaji kanuni muhimu: kutumia rasilimali huku tukihakikisha zinaendelea kuwepo kwa ajili ya kizazi cha sasa na vizazi vijavyo.

Kwa mfano, shughuli za uvuvi zinapaswa kuzingatia matumizi ya mbinu zinazolinda samaki wachanga na maeneo ya mazalia. Utalii wa baharini nao unapaswa kuzingatia uhifadhi wa miamba ya matumbawe, fukwe na viumbe wa baharini.

Hii ndiyo maana maendeleo ya uchumi wa buluu yanapaswa kwenda sambamba na mipango ya uhifadhi.

MABADILIKO YA TABIANCHI YANAONGEZA SHINIKIZO

Mhandisi Masauni amesema mabadiliko ya tabianchi yanaendelea kuleta changamoto katika mazingira ya bahari, hivyo hatua za pamoja zinahitajika katika usimamizi wa rasilimali hizo.

Mabadiliko ya tabianchi yanaweza kuathiri mifumo ya ikolojia ya bahari na pwani kwa namna mbalimbali.

Mabadiliko ya joto la bahari, kuongezeka kwa kina cha bahari, matukio ya hali mbaya ya hewa na mabadiliko katika mifumo ya mvua vinaweza kuathiri maisha ya viumbe wa baharini na jamii zinazotegemea rasilimali hizo.

Kwa jamii za pwani, changamoto hizo zinaweza pia kuhusishwa na mmomonyoko wa fukwe, kuharibika kwa miundombinu na kuongezeka kwa hatari kwa maeneo yanayokaliwa na watu.

MIKOKO NA NYASI BAHARI NI KINGA YA ASILI

Katika mjadala wa uhifadhi wa mazingira ya bahari na pwani, mikoko ina nafasi kubwa.

Misitu ya mikoko husaidia kulinda maeneo ya pwani, kutoa mazingira ya kuzaliana na kukua kwa baadhi ya viumbe wa baharini na kusaidia jamii zinazotegemea rasilimali za bahari.

Nyasi bahari nazo ni sehemu muhimu ya mifumo ya ikolojia ya bahari. Maeneo hayo hutoa makazi na chakula kwa viumbe mbalimbali wa baharini.

Kwa hiyo, uhifadhi wa mikoko, nyasi bahari na maeneo mengine muhimu ya ikolojia unapaswa kuwa sehemu ya mipango ya maendeleo ya uchumi wa buluu.

TAFITI NA TEKNOLOJIA NI MUHIMU

Serikali pia imesisitiza umuhimu wa tafiti na matumizi ya teknolojia katika kutambua changamoto za mazingira ya bahari na kutafuta suluhisho.

Hii ni hatua muhimu kwa sababu maamuzi ya uhifadhi yanapaswa kujengwa juu ya taarifa sahihi.

Tafiti zinaweza kusaidia kujua hali ya samaki, maeneo ya mazalia, mabadiliko ya mazingira ya bahari, kiwango cha uchafuzi, hali ya miamba ya matumbawe na athari za mabadiliko ya tabianchi.

Teknolojia inaweza pia kusaidia katika ufuatiliaji wa mazingira na matumizi ya rasilimali.

Kwa mfano, matumizi ya mifumo ya kisasa ya taarifa za kijiografia, picha za satelaiti na vifaa vya ufuatiliaji yanaweza kusaidia wataalamu kutambua mabadiliko yanayotokea katika maeneo ya pwani na baharini.

TANZANIA NA NCHI ZA UKANDA WA KUSINI

Aidha, Mhandisi Masauni amesema Tanzania inalenga kuimarisha ushirikiano na nchi nyingine, hususan za ukanda wa kusini, katika kukabiliana na changamoto zinazotishia mifumo ya ikolojia ya bahari na pwani.

Ushirikiano wa kikanda ni muhimu kwa sababu mazingira ya bahari hayana mipaka ya kisiasa.

Uchafuzi unaotokea katika eneo moja unaweza kusambaa kwenda maeneo mengine. Vilevile, samaki na viumbe wengine wa baharini hawafuati mipaka ya nchi wanapotafuta chakula au maeneo ya kuzaliana.

Hivyo, nchi za ukanda wa Bahari ya Hindi zinahitaji kushirikiana katika tafiti, ufuatiliaji, udhibiti wa uchafuzi, uvuvi endelevu na kukabiliana na mabadiliko ya tabianchi.

JAMII NI SEHEMU YA SULUHISHO

Katika kuhakikisha ajenda za COP12 zinafanya kazi, jamii zinapaswa kuwa sehemu ya msingi ya utekelezaji.

Serikali imeendelea kuhimiza utoaji wa elimu kwa jamii kuhusu uhifadhi wa mazingira, matumizi sahihi ya rasilimali za bahari, udhibiti wa uchafuzi na umuhimu wa ushiriki wa wananchi katika shughuli za uhifadhi.

Hii ina maana kwamba uhifadhi haupaswi kubaki kwenye ofisi za Serikali, taasisi au mikutano ya kimataifa pekee.

Unapaswa kufika mpaka kwa mvuvi, mfanyabiashara, mwanafunzi, mkazi wa eneo la pwani, mwekezaji, mtalii na kila mwananchi anayeguswa na rasilimali za bahari.

ELIMU KWA WANAFUNZI NI UWEKEZAJI WA MUDA MREFU

Mhandisi Masauni amesema wanafunzi na jamii zinapaswa kupewa elimu ya kutosha kuhusu mazingira ili kujenga kizazi kitakachokuwa na uelewa wa umuhimu wa kulinda rasilimali za bahari na mazingira kwa ujumla.

Hili ni jambo la msingi kwa sababu kizazi cha sasa ndicho kitakachorithisha rasilimali hizo kwa kizazi kijacho.

Elimu ya mazingira shuleni inaweza kusaidia wanafunzi kuelewa kwa nini plastiki haipaswi kutupwa ovyo, kwa nini mikoko inapaswa kulindwa, kwa nini viumbe wa baharini wanahitaji mazingira salama na kwa nini mabadiliko ya tabianchi yanapaswa kuchukuliwa kwa uzito.

UCHAFUZI WA PLASTIKI NI TISHIO

Moja ya changamoto kubwa katika mazingira ya bahari ni uchafuzi unaotokana na taka, hususan taka za plastiki.

Taka zinapotelekezwa kwenye mitaa, mifereji, mito na maeneo ya wazi zinaweza hatimaye kufika baharini.

Hali hii inaweza kuhatarisha viumbe wa baharini ambao wanaweza kula au kunaswa na taka hizo.

Kwa hiyo, kulinda bahari kunaanza hata mbali na bahari.

Usimamizi mzuri wa taka mijini na vijijini, matumizi sahihi ya mifumo ya ukusanyaji taka, urejelezaji na elimu kwa wananchi ni sehemu ya mkakati mpana wa kulinda bahari.

SEKTA BINAFSI IWE MSHIRIKA WA UHIFADHI

Aidha, sekta binafsi na mashirika mbalimbali yameombwa kutumia fursa zinazotokana na uchumi wa buluu kwa kuwekeza katika shughuli endelevu, huku yakizingatia sheria na taratibu za uhifadhi wa mazingira.

Sekta binafsi inaweza kuwa sehemu muhimu ya suluhisho kupitia uwekezaji katika teknolojia rafiki kwa mazingira, utalii endelevu, uzalishaji wa mazao ya baharini, huduma za mazingira na miradi mingine inayoweza kuzalisha ajira na kipato bila kuharibu mifumo ya ikolojia.

Kwa upande mwingine, wawekezaji wanapaswa kuelewa kuwa faida ya muda mfupi isije ikawa chanzo cha hasara kubwa ya mazingira na uchumi kwa muda mrefu.

COP12 IWE MWANZO WA HATUA ZA NDANI

Moja ya maswali muhimu si Tanzania itawasilisha nini COP12 pekee, bali ni nini kitafanyika baada ya mkutano huo.

Mikutano ya kimataifa huwa na thamani zaidi pale inapozalisha hatua zinazotekelezeka katika ngazi ya taifa na jamii.

Kwa hiyo, ajenda zitakazowasilishwa zinapaswa kuhusishwa na mipango madhubuti ya utekelezaji, bajeti, tafiti, teknolojia, elimu na ushiriki wa wananchi.

Matokeo ya COP12 yanapaswa pia kuwafikia wananchi wanaotegemea bahari kwa maisha yao ya kila siku.

UJUMBE KWA MKULIMA NA JAMII

Ingawa mjadala wa bahari mara nyingi huonekana kuwa wa wavuvi na jamii za pwani pekee, ukweli ni kwamba uhifadhi wa bahari unamhusu kila mtu.

Mkulima aliye ndani ya nchi anahusika kwa sababu taka na kemikali zinazotoka kwenye maeneo mbalimbali zinaweza kupitia mito na hatimaye kufika baharini.

Mfanyabiashara anahusika kwa sababu anatumia bidhaa zinazoweza kuzalisha taka.

Mwanafunzi anahusika kwa sababu ndiye mtunza mazingira wa baadaye.

Mamlaka za Serikali za mitaa zinahusika katika usimamizi wa taka na mazingira.

Sekta binafsi inahusika kupitia shughuli zake za uzalishaji na uwekezaji.

Kwa maana hiyo, uhifadhi wa bahari unaanzia kwenye tabia za kila siku za wananchi.

Maandalizi ya Tanzania kuelekea COP12 yanafungua fursa ya kuendeleza mjadala mpana kuhusu namna nchi inavyoweza kulinda bahari na pwani huku ikitumia rasilimali hizo kujenga uchumi na kuboresha maisha ya wananchi.

Mhandisi Masauni ametoa wito kwa Serikali, sekta binafsi, wanafunzi, mashirika, watafiti na jamii kwa ujumla kushirikiana katika maandalizi ya COP12 na utekelezaji wa ajenda zake, akisisitiza kuwa ulinzi wa bahari na mazingira ni jukumu la kila mmoja.

Kwa Tanzania, mafanikio ya ajenda ya uchumi wa buluu yatategemea uwezo wa kuweka uwiano kati ya matumizi ya rasilimali, maendeleo ya wananchi na uhifadhi wa mazingira.

Bahari ikilindwa, fursa zake za kiuchumi zinaweza kuendelea kunufaisha kizazi cha sasa na vizazi vijavyo. Lakini ikiwa itaharibiwa kwa matumizi yasiyodhibitiwa, gharama za kurejesha mifumo yake ya ikolojia zinaweza kuwa kubwa zaidi kuliko faida zilizopatikana.

Kwa hiyo, COP12 inapaswa kuonekana si kama mkutano wa kimataifa pekee, bali kama sehemu ya safari ya Tanzania kuelekea uchumi wa buluu unaozalisha ajira na kipato huku ukiheshimu mazingira, sayansi na haki ya vizazi vijavyo.

MKULIMA JEMBE BLOG — Kilimo, Mifugo, Mazingira na Biashara

.

KILIMANJARO YAWEKA MKAKATI WA KULINDA HUDUMA YA MAJI KATIKA MVUA ZA EL NINO

MOSHI, KILIMANJARO — Watendaji wa Sekta ya Maji Mkoa wa Kilimanjaro wametakiwa kuboresha zaidi huduma ya upatikanaji wa majisafi na salama, huku wakichukua tahadhari dhidi ya athari zinazoweza kujitokeza katika miundombinu ya maji kutokana na mvua za El Niño zilizotabiriwa na Mamlaka ya Hali ya Hewa Tanzania (TMA).

Wito huo umetolewa katika kipindi ambacho mvua kubwa zinaweza kuongeza changamoto katika miundombinu ya maji, ikiwemo mabomba kupasuka au kusombwa, vyanzo vya maji kujaa tope na uchafu, vituo vya kuchotea maji kuathirika pamoja na kuongezeka kwa hatari ya uchafuzi wa vyanzo vya maji.

Naibu Waziri wa Maji, Mhe. Mhandisi Kundo Mathew (Mb), ameyasema hayo Oktoba 4, 2026, jijini Moshi, Kilimanjaro, wakati akizungumza na watendaji wa Sekta ya Maji.

Katika kikao hicho, Naibu Waziri amesisitiza umuhimu wa watendaji kuendelea kuboresha huduma za maji na kuhakikisha miundombinu iliyopo inalindwa na kuandaliwa kukabiliana na changamoto zinazoweza kujitokeza wakati wa mvua kubwa.

EL NINO NA USALAMA WA MIUNDOMBINU YA MAJI

Mvua nyingi zinaweza kuwa na manufaa makubwa kwa mazingira, kilimo na kujaza vyanzo vya maji, lakini pia zinaweza kuleta changamoto endapo miundombinu haijaandaliwa kukabiliana na ongezeko la maji.

Kwa upande wa Sekta ya Maji, changamoto inaweza kuanzia kwenye vyanzo vya maji, vituo vya kuchukulia maji, mabomba ya kusafirisha maji, matenki ya kuhifadhia maji hadi mtandao wa usambazaji kwa wananchi.

Mafuriko yanaweza kusababisha udongo kusombwa na kuacha mabomba wazi, kuvunja miundombinu iliyopo karibu na mito na maeneo ya mabonde, au kuathiri barabara zinazotumika kufikia vituo vya maji wakati wa matengenezo.

Aidha, maji ya mvua yanapopita katika maeneo yenye udongo, taka na uchafu mwingine yanaweza kuongeza kiwango cha tope na uchafu kwenye vyanzo vya maji. Hali hii inaweza kuongeza gharama za kutibu maji kabla hayajafikishwa kwa wananchi.

Kwa hiyo, tahadhari inayotakiwa si kusubiri miundombinu iharibike ndipo matengenezo yaanze, bali kutambua maeneo hatarishi mapema na kuyafanyia kazi kabla ya mvua kubwa kuleta madhara.

DIRA ZA MALIPO YA KABLA: TEKNOLOJIA KATIKA USIMAMIZI WA MAJI

Katika kuboresha huduma, Naibu Waziri amewataka watendaji kuendelea kufanyia kazi agizo la Rais wa Jamhuri ya Muungano wa Tanzania, Mhe. Dkt. Samia Suluhu Hassan, la kufunga dira za malipo ya kabla.

Dira hizi zinaweza kuwa sehemu muhimu ya kuboresha namna huduma za maji zinavyosimamiwa kwa kutumia teknolojia.

Kwa mfumo wa malipo ya kabla, mtumiaji hununua huduma kabla ya matumizi au kuweka salio linalomwezesha kutumia maji kwa kiwango kinacholingana na malipo yake.

Mfumo huu unaweza kusaidia katika:

• kuongeza ufuatiliaji wa matumizi ya maji;

• kupunguza madeni ya baadhi ya wateja;

• kuongeza uwazi katika matumizi;

• kusaidia mamlaka kujua kiwango cha matumizi ya mteja;

• kupunguza baadhi ya mianya ya upotevu wa mapato;

• na kuboresha ukusanyaji wa mapato.

Hata hivyo, teknolojia pekee haitoshi. Dira zinahitaji ufungaji sahihi, ukaguzi wa mara kwa mara, matengenezo, usomaji sahihi wa matumizi na mfumo madhubuti wa huduma kwa wateja.

HOTElI, VIWANDA NA TAASISI ZOTE ZATAKIWA KUONGEZA KASI

Naibu Waziri amesisitiza kuwa kasi ya ufungaji wa dira hizo inapaswa kuongezeka katika taasisi zote, sekta binafsi, hoteli na viwanda.

Hili ni jambo muhimu kwa sababu taasisi na biashara zinazotumia maji kwa kiwango kikubwa zinaweza kuwa na athari kubwa kwenye matumizi ya jumla ya maji katika eneo husika.

Kwa hoteli, kwa mfano, matumizi yanaweza kuhusisha vyumba vya wageni, usafi, migahawa, mabwawa ya kuogelea, bustani na shughuli nyingine.

Kwa viwanda, matumizi yanaweza kuwa makubwa zaidi kutokana na shughuli za uzalishaji, usafishaji wa mitambo na mahitaji mengine ya uzalishaji.

Dira sahihi katika maeneo hayo husaidia mamlaka kupata picha halisi ya kiasi cha maji kinachotumiwa na mteja.

NRW: MAJI YANAYOPOTEA BILA KUMFIKIA MTUMIAJI

Moja ya hoja muhimu katika kauli ya Naibu Waziri ni kuhusu Non-Revenue Water (NRW), yaani maji yanayotoka katika mfumo wa uzalishaji na usambazaji lakini hayapatiwi mapato na mamlaka ya maji.

Kwa lugha rahisi, mamlaka inaweza kuzalisha kiasi kikubwa cha maji lakini si yote yanafika kwa wateja na kulipiwa.

Maji yanaweza kupotea kutokana na:

1. Mabomba kuvuja
Mabomba chakavu au yaliyoharibika yanaweza kuendelea kuvuja kwa muda mrefu bila tatizo kuonekana mapema.

2. Mabomba kupasuka
Shinikizo kubwa, uchakavu, ujenzi usio sahihi au shughuli za ujenzi zinaweza kusababisha mabomba kupasuka.

3. Miunganisho isiyo halali
Baadhi ya watu wanaweza kujiunga na mtandao wa maji bila kufuata taratibu rasmi.

4. Udanganyifu wa dira
Kuchezea au kuharibu dira kunaweza kusababisha matumizi yasiyoendana na taarifa za malipo.

5. Makosa ya usomaji na takwimu
Mfumo dhaifu wa usomaji wa mita unaweza kufanya kiasi cha maji kinachotumiwa na mteja kutokidhi kiasi kinachorekodiwa.

Kwa hiyo, kupunguza NRW si suala la kutafuta maji mengi pekee; ni pia kulinda maji ambayo tayari yamezalishwa.

KUPUNGUZA NRW NI SAWA NA KUONGEZA MAJI BILA KUCHIMBA CHANZO KIPYA

Hapa ndipo umuhimu wa kauli ya Naibu Waziri unapopata uzito wa kiuchumi.

Iwapo mamlaka inapoteza sehemu kubwa ya maji katika mtandao, kuongeza uzalishaji pekee kunaweza kutosheleza mahitaji kwa muda mfupi bila kutatua tatizo la msingi.

Badala yake, hatua za kupunguza upotevu zinaweza kuwa na matokeo makubwa.

Kwa mfano, mamlaka inaweza:

Kwanza, kutambua maeneo yenye mabomba yanayovuja mara kwa mara.

Pili, kuweka mfumo wa kutoa taarifa za uvujaji kwa haraka.

Tatu, kutumia teknolojia kutambua maeneo ambayo kuna tofauti kubwa kati ya maji yanayoingia kwenye eneo na maji yanayolipiwa.

Nne, kubadilisha mabomba chakavu.

Tano, kuhakikisha kila mteja anakuwa na dira inayofanya kazi vizuri.

Sita, kuchukua hatua dhidi ya miunganisho isiyo halali na wizi wa maji.

Hatua hizi zinaweza kusaidia maji mengi zaidi kuwafikia wananchi bila kuongeza mzigo mkubwa wa kutafuta vyanzo vipya.

KILIMANJARO NA UMUHIMU WA KULINDA VYANZO VYA MAJI

Kilimanjaro ina umuhimu wa kipekee katika suala la maji kutokana na mifumo yake ya vyanzo vya maji, ikiwemo maeneo yanayohusishwa na miteremko ya Mlima Kilimanjaro.

Mamlaka ya Majisafi na Usafi wa Mazingira Moshi (MUWSA) inaeleza kuwa sehemu kubwa ya maji ya Moshi hutokana na chemchemi za Mlima Kilimanjaro na husafirishwa kwa kiasi kikubwa kwa mfumo wa mvuto. (Muwsa)

Hii inaonyesha uhusiano mkubwa kati ya mazingira, misitu, vyanzo vya maji na huduma ya maji mijini.

Kwa hiyo, mjadala wa huduma ya maji haupaswi kuishia kwenye mabomba pekee.

Unapaswa pia kuhusisha:

• uhifadhi wa misitu;

• ulinzi wa maeneo tengefu;

• udhibiti wa uharibifu wa vyanzo vya maji;

• uhifadhi wa udongo;

• upandaji wa miti;

• udhibiti wa uchafuzi wa mito na chemchemi;

• na matumizi endelevu ya ardhi.

MVUA NYINGI SI SABABU YA KUPUUZA UHIFADHI WA MAJI

Kuna wakati jamii inaweza kufikiri kwamba mvua nyingi zinamaanisha tatizo la maji limekwisha.

Huo si mtazamo sahihi.

Mvua nyingi zinaweza kuongeza maji kwenye mazingira kwa muda, lakini bila usimamizi mzuri zinaweza pia kusababisha mmomonyoko wa udongo, uchafuzi wa vyanzo na uharibifu wa miundombinu.

Ndiyo maana uhifadhi wa vyanzo vya maji unatakiwa kuwa ajenda ya kudumu, wakati wa mvua na wakati wa kiangazi.

Kwa wakulima, hii ni muhimu pia kwa sababu maeneo ya vyanzo vya maji yakiharibiwa, madhara yanaweza kuonekana katika kilimo kupitia kupungua kwa maji ya umwagiliaji na mabadiliko ya mtiririko wa mito na chemchemi.

ELIMU KWA MKULIMA: MAJI SALAMA NI MSINGI WA KILIMO

Kwa msomaji wa Mkulima Jembe, suala hili lina umuhimu mkubwa kwa sababu maji ni msingi wa uzalishaji wa chakula.

Mkulima anahitaji maji kwa ajili ya:

• umwagiliaji;

• mifugo;

• usafi wa mazao;

• usindikaji wa mazao;

• ufugaji wa samaki;

• na shughuli nyingine za kiuchumi.

Katika maeneo ambayo kilimo kinategemea vyanzo vya maji vya asili, uharibifu wa chanzo unaweza kuathiri moja kwa moja uzalishaji.

Ndiyo maana mkulima anapaswa kuwa sehemu ya ulinzi wa vyanzo vya maji.

Hatua kama kutolima ndani ya maeneo ya hifadhi ya vyanzo vya maji, kuzuia uchafu kuingia kwenye mito, kupanda miti, kuzuia mmomonyoko wa udongo na kutumia maji ya umwagiliaji kwa ufanisi zinaweza kusaidia kulinda rasilimali hiyo.

MIUNDOMBINU DHAIFU INAHITAJI TAHADHARI ZA MAPEMA

Maelekezo ya Naibu Waziri kuhusu maeneo yenye miundombinu dhaifu yana maana kubwa wakati wa msimu wa mvua.

Mamlaka za maji zinapaswa kuwa na ramani ya maeneo hatarishi.

Maeneo hayo yanaweza kuwa:

• mabomba yanayopita karibu na mito;

• mabomba yaliyowekwa kwenye maeneo ya mabonde;

• vituo vya kusukuma maji vilivyo katika maeneo yanayoweza kufurika;

• matenki yaliyo katika maeneo hatarishi;

• barabara zinazoweza kukatika na kuzuia mafundi kufika kwenye miundombinu;

• na maeneo yenye historia ya mabomba kupasuka.

Tahadhari ya mapema ni nafuu kuliko ukarabati wa dharura baada ya uharibifu kutokea.

WANANCHI PIA WANA WAJIBU

Uboreshaji wa huduma ya maji si jukumu la mamlaka pekee.

Wananchi nao wana wajibu wa kulinda miundombinu.

Wananchi wanapaswa:

Kutoa taarifa haraka wanapoona bomba linavuja.

Kuepuka kuharibu miundombinu wakati wa ujenzi au shughuli nyingine.

Kutojihusisha na miunganisho isiyo halali.

Kulipa huduma kwa wakati.

Kulinda dira za maji.

Kutumia maji kwa uangalifu.

Hii ni kwa sababu fedha zinazopatikana kupitia malipo ya huduma zinaweza kusaidia mamlaka kuendesha mifumo, kufanya matengenezo na kupanua huduma.

MAPATO ZAIDI YANAWEZA KUSAIDIA HUDUMA BORA

Hoja ya kuongeza mapato kupitia udhibiti wa upotevu wa maji ina umuhimu mkubwa.

Mamlaka inapopunguza maji yanayopotea bila mapato, inaongeza ufanisi wa rasilimali ambayo tayari imezalishwa.

Mapato hayo yanaweza kusaidia katika:

• matengenezo ya mabomba;

• ununuzi wa vifaa;

• upanuzi wa mtandao;

• kuboresha vituo vya maji;

• kuboresha huduma kwa wateja;

• na kuwekeza katika teknolojia mpya.

Kwa hiyo, kupunguza NRW si suala la mapato pekee, bali ni sehemu ya kuhakikisha huduma ya maji inakuwa endelevu.

KILIMANJARO INAHITAJI MFUMO WA MAJI UNAOKABILIANA NA TABIANCHI

Mabadiliko ya tabianchi yanaifanya mipango ya maji kuhitaji mtazamo mpana zaidi.

Mfumo wa maji wa miaka ijayo unapaswa kuwa na uwezo wa kukabiliana na vipindi vya mvua kubwa pamoja na vipindi vya ukame.

Hii maana yake ni kuwekeza katika:

Miundombinu imara — mabomba na vituo vijengwe kwa kuzingatia hatari za mafuriko na mmomonyoko.

Teknolojia — matumizi ya dira za kisasa na mifumo ya kidijitali ya ufuatiliaji.

Uhifadhi wa vyanzo — kuhakikisha maeneo yanayozalisha maji yanalindwa.

Matengenezo ya mara kwa mara — kutengeneza tatizo kabla halijawa kubwa.

Data na ramani — kutambua maeneo yenye upotevu mkubwa wa maji.

Ushirikishwaji wa wananchi — jamii iwe sehemu ya ulinzi wa miundombinu na vyanzo.

MAJI NI MAISHA, LAKINI MIUNDOMBINU YAKE INAHITAJI ULINZI

Kauli iliyotolewa na Naibu Waziri wa Maji, Mhe. Mhandisi Kundo Mathew, inakuja wakati muhimu kwa Sekta ya Maji katika Mkoa wa Kilimanjaro.

Wito wa kuboresha upatikanaji wa majisafi na salama, kuongeza kasi ya ufungaji wa dira za malipo ya kabla, kupunguza upotevu wa maji na kuchukua tahadhari dhidi ya athari za mvua kubwa unaonyesha kuwa usalama wa maji unahitaji maandalizi, teknolojia, uwekezaji na uwajibikaji wa pamoja.

Kwa Kilimanjaro, suala hilo lina umuhimu zaidi kwa sababu maji yana uhusiano wa moja kwa moja na maisha ya wananchi, kilimo, mifugo, biashara, viwanda, utalii na uhifadhi wa mazingira.

Mvua za El Niño zinapaswa kuwa kichocheo cha kuongeza maandalizi, si sababu ya kusubiri madhara yatokee.

Hatua ya msingi ni kuhakikisha kila bomba, kila chanzo, kila tanki, kila dira na kila mtandao wa maji unakuwa sehemu ya mfumo unaolindwa, unaofuatiliwa na unaotunzwa.

Kwa sababu maji yanapotea njiani, si maji pekee yanayopotea—pia hupotea fedha, muda, fursa za kiuchumi na uwezo wa jamii kupata huduma ya uhakika.

MKULIMA JEMBE BLOG

Kilimo • Mifugo • Mazingira • Biashara

USALAMA WA TAIFA UNAANZA NA USALAMA WA CHAKULA: BUNGE LATOA WITO WA KUTUNZA MIRADI YA UMWAGILIAJI

Na Mkulima Jembe

Kamati ya Kudumu ya Bunge ya Viwanda, Biashara, Kilimo na Mifugo imesema kuwa usalama wa nchi unaanzia kwenye usalama wa chakula, ikieleza kuwa uwekezaji mkubwa unaofanywa na Serikali katika miradi ya umwagiliaji ni sehemu muhimu ya kuhakikisha Tanzania ina uwezo wa kuzalisha chakula cha kutosha, kukabiliana na changamoto za mabadiliko ya tabianchi na kuimarisha uchumi wa wananchi.

Kamati hiyo imeeleza kuwa wananchi hawapaswi kushangazwa na mabadiliko makubwa yanayofanywa na Serikali katika kuwezesha na kuendeleza miradi ya umwagiliaji, kwa kuwa hatua hizo zina uhusiano wa moja kwa moja na uwezo wa nchi kuzalisha mazao kwa uhakika na kwa muda wote wa mwaka.

Kwa mtazamo huo, umwagiliaji haupaswi kuonekana kama mradi wa kuongeza maji mashambani pekee, bali ni uwekezaji wa kimkakati katika usalama wa chakula, uchumi wa mkulima, ajira, biashara ya mazao na ustahimilivu wa taifa dhidi ya mabadiliko ya hali ya hewa.

UMWAGILIAJI NA USALAMA WA CHAKULA

Akizungumza katika muendelezo wa ziara ya kukagua miradi ya umwagiliaji inayosimamiwa na Tume ya Taifa ya Umwagiliaji, Mwenyekiti wa Kamati hiyo ambaye pia ni Mbunge wa Njombe Mjini, Mhe. Deodatus Philip Mwanyika, amesema Tanzania ni salama na msingi wake ni uhakika wa chakula.

Kauli hiyo inaibua mjadala mpana kuhusu uhusiano uliopo kati ya kilimo na usalama wa taifa.

Nchi ambayo haiwezi kuzalisha chakula cha kutosha kwa ajili ya wananchi wake inaweza kukabiliwa na changamoto mbalimbali, ikiwemo kupanda kwa gharama za chakula, utegemezi mkubwa wa uagizaji kutoka nje na kuyumba kwa kipato cha wananchi.

Kwa Tanzania ambayo sehemu kubwa ya wananchi inategemea kilimo moja kwa moja au kwa njia ya shughuli zinazohusiana na kilimo, kuongeza uzalishaji wa mazao ya chakula ni jambo lenye umuhimu mkubwa kwa uchumi wa taifa.

Ndiyo maana uwekezaji katika miundombinu ya umwagiliaji unaweza kuchukuliwa kama hatua ya kuongeza uwezo wa taifa kujilinda dhidi ya athari za ukame, mvua zisizotabirika na mabadiliko ya misimu ya kilimo.

TANZANIA NA UWEZO WA KUZALISHA CHAKULA

Mwanyika amesema nchi imekuwa na uzalishaji mkubwa wa mazao ya chakula kwa matumizi ya ndani na hata nje ya nchi, jambo linaloifanya kuwa tegemeo kwa baadhi ya nchi za Ukanda wa SADC.

Hali hii inaonyesha kuwa kilimo cha Tanzania kina nafasi si tu katika kulisha Watanzania, bali pia katika kuchangia usalama wa chakula katika ukanda wa Afrika Mashariki na Kusini.

Hata hivyo, uwezo huo unahitaji kuendelezwa kwa kuongeza uzalishaji, tija na ubora wa mazao.

Hapa ndipo umuhimu wa umwagiliaji unapojitokeza.

Kilimo kinachotegemea mvua pekee kinaweza kuathiriwa na mabadiliko ya muda wa mvua, ukame au mvua nyingi kupita kiasi. Umwagiliaji, kwa upande mwingine, unamwezesha mkulima kupanga uzalishaji kwa kuzingatia mahitaji ya maji ya zao na ratiba ya kilimo.

Hii inaweza kumsaidia mkulima kuzalisha zaidi ya mara moja kwa mwaka katika maeneo yanayoruhusu, kuongeza matumizi ya ardhi na kuboresha upatikanaji wa mazao sokoni.

UWEKEZAJI WA SERIKALI NA THAMANI YA UMWAGILIAJI

Jitihada za Serikali katika kuwekeza kwenye miradi ya umwagiliaji zinalenga kuhakikisha Tanzania inaendelea kuwa salama na kujidhatiti katika kuongeza uzalishaji wa mazao ya chakula.

Uwekezaji huo pia una maana kubwa kwa mkulima mmoja mmoja.

Miundombinu ya umwagiliaji inapopatikana, mkulima anaweza kuwa na uhakika zaidi wa kupata maji kwa ajili ya mazao yake. Hali hiyo inaweza kumwezesha kupanga uzalishaji, kuchagua mazao yenye soko na kutumia teknolojia nyingine za kilimo zinazoongeza tija.

Kwa mfano, eneo lenye mfumo mzuri wa umwagiliaji linaweza kuwa na uwezo wa kuendeleza uzalishaji wa mazao kama mpunga, mahindi, mboga, vitunguu, nyanya, miwa, matunda na mazao mengine kulingana na mazingira ya eneo hilo.

Lakini mafanikio ya umwagiliaji hayamalizii kwenye kujenga mfereji, bwawa, kituo cha kusukuma maji au miundombinu mingine.

Kinachofuata ni matengenezo, matumizi sahihi, usimamizi wa maji na ushiriki wa wakulima.

“MRADI NI WETU” LAKINI MATENGENEZO NI JUKUMU LA PAMOJA

Mwanyika ameonya kuhusu umuhimu wa kuhakikisha miradi hiyo inatunzwa kupitia rasilimali za ndani ikiwemo kodi na tozo, ili kuhakikisha inakuwa endelevu na yenye tija kwa wananchi.

Amesema:

“Si rahisi kusema mradi huu ni wetu halafu matengenezo yake apeleke mtu mwingine, si sawa.”

Kauli hii inaweka wazi umuhimu wa uwajibikaji wa pamoja katika kulinda miundombinu ya umwagiliaji.

Mara nyingi, changamoto ya miradi ya maendeleo si ujenzi pekee, bali ni namna ya kuhakikisha mradi unaendelea kufanya kazi kwa ufanisi baada ya kukamilika.

Mfereji unaweza kujengwa vizuri lakini ukajaa udongo na taka. Bwawa linaweza kujengwa lakini likakosa matengenezo. Pampu inaweza kununuliwa lakini ikaharibika bila fedha za ukarabati.

Kwa hiyo, mfumo wa kuchangia gharama za uendeshaji na matengenezo ni sehemu ya kuhakikisha uwekezaji mkubwa uliofanywa haupotei.

ADA NA TOZO: KWA NINI MKULIMA ANATAKIWA KUCHANGIA?

Mwanyika ametoa angalizo kuwa miradi inayojengwa na Serikali inahitaji utunzaji wa karibu, na wananchi wanapaswa kuelewa mchango wao kupitia ada na tozo mbalimbali ili kuhakikisha miundombinu hiyo inabaki katika hali nzuri muda wote.

Kwa mkulima, suala la ada au tozo linaweza kuonekana kama gharama ya ziada, hasa pale ambapo mkulima tayari anakabiliwa na gharama za mbegu, mbolea, dawa, kazi, usafirishaji na masoko.

Lakini kwa upande mwingine, huduma ya umwagiliaji nayo ina gharama za uendeshaji.

Maji yanahitaji kusimamiwa. Miundombinu inahitaji kusafishwa. Vifaa vinahitaji kukaguliwa na kutengenezwa. Katika baadhi ya mifumo, pampu na vifaa vingine vinahitaji nishati na matengenezo ya mara kwa mara.

Hivyo, ushiriki wa mkulima katika gharama hizo unapaswa kuangaliwa kama sehemu ya mfumo wa kuhakikisha huduma inaendelea kuwepo.

Jambo muhimu ni kuhakikisha ada na tozo hizo zinaeleweka, zinatozwa kwa mujibu wa sheria na matumizi yake yanaendana na kuboresha huduma inayowafikia wakulima.

UMWAGILIAJI NI ZAIDI YA MAJI

Umwagiliaji unapofanya kazi kwa ufanisi, manufaa yake yanaweza kwenda zaidi ya kuongeza mavuno.

Unaweza kuchochea shughuli za biashara katika maeneo ya vijijini.

Mkulima akizalisha zaidi, anahitaji mbegu, mbolea, dawa, zana, huduma za usafirishaji, maghala, masoko na usindikaji.

Hivyo, mradi wa umwagiliaji unaweza kuwa kichocheo cha mnyororo mzima wa thamani.

Kwa mfano, uzalishaji mkubwa wa vitunguu unaweza kuongeza biashara ya pembejeo, ajira kwa vibarua, usafirishaji, uhifadhi na biashara ya jumla na rejareja.

Vivyo hivyo, uzalishaji wa mpunga unaweza kuibua mahitaji ya mashine za kuvuna, kusindika, kukoboa, kufungasha na kusafirisha.

Hii ndiyo sababu uwekezaji katika umwagiliaji unaweza kuleta athari pana katika uchumi wa eneo husika.

THAMANI YA FEDHA INAPASWA KUONEKANA SHAMBANI

Mwanyika ameongeza kuwa miradi ya umwagiliaji inaendeshwa kwa ufanisi na thamani ya fedha inaonekana kulingana na kazi zinazofanyika, akibainisha kuwa miradi hiyo inagusa moja kwa moja maisha ya wananchi na kutoa matumaini makubwa ya kiuchumi.

Hili ni eneo muhimu katika kutathmini mafanikio ya miradi ya umwagiliaji.

Mafanikio hayapaswi kuishia kwenye takwimu za kilomita za mifereji iliyojengwa au idadi ya miundombinu iliyokamilika.

Mafanikio yanapaswa pia kuonekana katika maisha ya mkulima.

Je, uzalishaji umeongezeka?

Je, gharama za uzalishaji zimepungua au zimekuwa rahisi kudhibiti?

Je, mkulima amepata masoko?

Je, kipato kimeongezeka?

Je, eneo limeweza kuzalisha mazao kwa misimu zaidi?

Je, vijana wamepata ajira?

Je, wanawake wamepata fursa zaidi za kiuchumi?

Maswali haya yanaweza kusaidia kupima matokeo halisi ya uwekezaji katika umwagiliaji.

MKULIMA NI SEHEMU YA UMILIKI WA MRADI

Mwanyika amesisitiza kuwa ni muhimu wananchi watambue kuwa miradi hiyo si ya Serikali pekee bali ni yao, hivyo wanapaswa kushiriki kikamilifu katika uendelezaji wake pamoja na kuchangia ada za huduma za umwagiliaji kwa mujibu wa sheria zilizopo.

Hapa kuna dhana muhimu ya umiliki wa mradi na wananchi.

Mradi unapochukuliwa kuwa ni mali ya Serikali pekee, wananchi wanaweza kuona jukumu la kutunza miundombinu kuwa ni la Serikali.

Lakini wananchi wanapoelewa kuwa wao ni wanufaika na washiriki wa mradi, wanaweza kuwa sehemu ya ulinzi na usimamizi wake.

Hii inaweza kusaidia kupunguza uharibifu wa miundombinu, matumizi yasiyo sahihi ya maji, uvamizi wa maeneo ya miundombinu na migogoro ya matumizi ya maji.

WAZIRI CHONGOLO: UWEKEZAJI UNALENGA KUMKOMBOA MKULIMA

Kwa upande wake, Waziri wa Kilimo, Daniel Chongolo, ameishukuru Kamati ya Bunge kwa ziara hiyo yenye tija na kueleza kuwa watendaji wa Wizara pamoja na Tume wako tayari kupokea maelekezo, maoni na ushauri ili kuboresha utekelezaji wa miradi hiyo.

Chongolo amesema uwekezaji mkubwa unaofanywa katika miradi ya umwagiliaji unalenga kuchochea kilimo chenye tija, kumkomboa mkulima na kuongeza uzalishaji wa chakula kwa ajili ya kujitosheleza ndani ya nchi pamoja na kukidhi mahitaji ya nchi jirani.

Hii inaonyesha kuwa sera ya umwagiliaji inaangaliwa katika mtazamo mpana zaidi wa uzalishaji wa chakula na uchumi wa kilimo.

Kwa Tanzania, kuongeza uzalishaji kunahitaji kwenda sambamba na kuongeza tija kwa eneo la ardhi linalolimwa.

Mkulima anayepata maji ya uhakika anaweza kuwa na nafasi kubwa zaidi ya kutumia mbinu bora za uzalishaji, kupanga kalenda ya kilimo na kuchagua mazao yanayolingana na mahitaji ya soko.

TUME YA TAIFA YA UMWAGILIAJI NA USHIRIKIANO NA WANANCHI

Naye Mkurugenzi Mkuu wa Tume ya Taifa ya Umwagiliaji, Bw. Raymond Mndolwa, amesema Tume itaendelea kushirikiana na wananchi katika utekelezaji wa miradi yake pamoja na kutoa elimu ili kupunguza changamoto zinazoweza kujitokeza.

Elimu kwa wakulima ni sehemu muhimu ya mafanikio ya miradi ya umwagiliaji.

Mkulima anahitaji kuelewa namna ya kutumia maji kwa ufanisi, kutunza miundombinu, kushiriki katika usimamizi wa skimu na kuzingatia kanuni za matumizi ya maji.

Matumizi yasiyo sahihi ya maji yanaweza kuathiri wakulima wengine wanaotegemea chanzo hicho hicho.

Kwa hiyo, usimamizi wa maji unahitaji ushirikiano kati ya Serikali, Tume, viongozi wa maeneo husika na wakulima.

KUZUIA MIGOGORO KABLA HAJAANZA

Mndolwa ameongeza kuwa Tume imekuwa ikishirikiana na ofisi za mikoa na wilaya katika mipango ya tathmini za miradi tangu hatua za awali, hatua inayosaidia kupunguza migogoro na kuongeza ufanisi katika utekelezaji wake.

Ushirikishwaji wa mamlaka za maeneo husika tangu hatua za awali ni muhimu kwa sababu miradi ya umwagiliaji inaweza kugusa ardhi, vyanzo vya maji, makazi, mifugo, mazingira na shughuli nyingine za wananchi.

Tathmini ya mapema inaweza kusaidia kubaini changamoto kabla ya mradi kuingia katika hatua kubwa za utekelezaji.

Hii pia inaweza kusaidia kuweka wazi maeneo ya mradi, mahitaji ya maji, matumizi ya ardhi na majukumu ya wadau mbalimbali.

UMWAGILIAJI NA MABADILIKO YA TABIANCHI

Katika kipindi ambacho mabadiliko ya tabianchi yanaendelea kuathiri mifumo ya mvua na uzalishaji wa kilimo, umwagiliaji unapata umuhimu zaidi.

Hata hivyo, umwagiliaji wenyewe haupaswi kuonekana kama suluhisho la kila changamoto ya tabianchi.

Maji yanapaswa kutumiwa kwa ufanisi na vyanzo vyake kulindwa.

Hii ina maana kuwa miradi ya umwagiliaji inapaswa kwenda sambamba na uhifadhi wa vyanzo vya maji, udhibiti wa uharibifu wa ardhi, matumizi sahihi ya maji na teknolojia zinazopunguza upotevu wa maji.

Kwa mkulima, ujumbe mkubwa ni kwamba maji ni rasilimali ya uzalishaji inayohitaji kutunzwa kama ambavyo mkulima anavyotunza mbegu, ardhi na mifugo.

UMUHIMU WA KUONGEZA TIJA BADALA YA KUONGEZA ENEO PEKEE

Umwagiliaji unapopanua uwezo wa uzalishaji, hatua inayofuata ni kuongeza tija.

Hii inahitaji matumizi ya mbegu bora, mbolea kwa viwango sahihi, udhibiti wa visumbufu na magonjwa, matumizi ya teknolojia, usimamizi mzuri wa udongo na upatikanaji wa taarifa sahihi za masoko.

Mkulima mwenye maji lakini asiye na teknolojia na soko anaweza kuongeza uzalishaji bila kupata faida inayotarajiwa.

Kwa hiyo, umwagiliaji unapaswa kuunganishwa na pembejeo, elimu, teknolojia, masoko, uhifadhi na usindikaji.

Hapo ndipo thamani kamili ya uwekezaji katika umwagiliaji inaweza kuonekana.

KUTOKA SHAMBANI HADI SOKONI

Changamoto nyingine inayopaswa kupewa uzito ni masoko.

Uzalishaji unapoongezeka katika skimu za umwagiliaji, kiasi kikubwa cha mazao kinaweza kuingia sokoni kwa wakati mmoja.

Bila mipango ya uhifadhi, usindikaji na masoko, ongezeko la uzalishaji linaweza kuambatana na changamoto za bei.

Ndiyo maana ni muhimu miradi ya umwagiliaji iunganishwe na minyororo ya thamani.

Mkulima asifikiri tu kuhusu “nitalima nini?” bali pia:

Nani atanunua?

Atanunua kwa bei gani?

Nitawezaje kuhifadhi?

Ninaweza kuongeza thamani kwa kusindika?

Ni soko gani la ndani au nje lina mahitaji ya zao hili?

Maswali haya yanaweza kumsaidia mkulima kugeuza uzalishaji kuwa biashara yenye tija.

USALAMA WA CHAKULA NI UCHUMI PIA

Kauli kwamba usalama wa taifa unaanza na usalama wa chakula ina maana pana zaidi.

Chakula kinapopatikana kwa wingi na kwa bei zinazoweza kumudu wananchi, familia zinaweza kuelekeza sehemu ya kipato chao katika elimu, afya, makazi na shughuli nyingine za kiuchumi.

Kwa upande wa taifa, uzalishaji mkubwa unaweza kupunguza utegemezi wa uagizaji wa baadhi ya bidhaa na kutoa fursa ya kuuza ziada katika masoko ya nje.

Hivyo, kilimo kinaweza kuwa sehemu ya msingi ya biashara ya ndani na kimataifa.

MWITO KWA MKULIMA: TUNZA MIUNDOMBINU UNAYOTUMIA

Ujumbe unaotokana na ziara ya Kamati ya Bunge ni kwamba ujenzi wa miundombinu ya umwagiliaji ni hatua moja, lakini kuitunza na kuitumia kwa ufanisi ni hatua nyingine muhimu zaidi.

Mkulima anayenufaika na mfereji, bwawa au mfumo mwingine wa umwagiliaji ana jukumu la kushiriki katika kuutunza.

Wananchi wanapaswa kuepuka kutupa taka kwenye mifereji, kuharibu miundombinu, kutumia maji kinyume cha utaratibu au kufanya shughuli zinazoweza kuathiri miundombinu.

Aidha, ushirikiano kati ya wakulima na taasisi zinazohusika unaweza kusaidia changamoto kutatuliwa mapema kabla hazijawa kubwa.

 MAJI NI MSINGI WA KILIMO CHA KISASA

Ziara ya Kamati ya Kudumu ya Bunge ya Viwanda, Biashara, Kilimo na Mifugo katika miradi ya umwagiliaji imeibua hoja kubwa kuhusu mustakabali wa kilimo nchini Tanzania.

Ujumbe mkuu ni kwamba usalama wa chakula ni sehemu ya usalama wa taifa, na umwagiliaji ni miongoni mwa nyenzo zinazoweza kusaidia kujenga uzalishaji wa chakula wenye uhakika.

Lakini mafanikio ya miradi hiyo hayatategemea Serikali pekee.

Serikali inahitaji kujenga na kuboresha miundombinu, Tume ya Taifa ya Umwagiliaji inahitaji kusimamia na kutoa elimu, mamlaka za mikoa na wilaya zinahitaji kushirikiana katika utekelezaji, huku wananchi na wakulima wakihitaji kutunza miundombinu na kushiriki katika gharama na usimamizi kwa mujibu wa sheria.

Kwa mkulima, umwagiliaji unaweza kumaanisha zaidi ya kupata maji shambani.

Unaweza kumaanisha uzalishaji wa uhakika, mavuno zaidi, biashara endelevu, ajira, usindikaji, masoko na kipato bora.

Kwa taifa, unaweza kumaanisha uwezo mkubwa zaidi wa kuzalisha chakula kwa ajili ya wananchi na kuwa na nafasi kubwa katika biashara ya mazao ndani na nje ya nchi.

Kwa hiyo, kulinda miundombinu ya umwagiliaji si jukumu la Serikali pekee. Ni jukumu la kila mwananchi anayenufaika nayo na kila mdau anayehusika na sekta ya kilimo.

Kilimo chenye maji ya uhakika ni msingi wa uzalishaji wenye tija; na uzalishaji wenye tija ni sehemu muhimu ya kujenga usalama wa chakula na uchumi imara.

MKULIMA JEMBE — Kilimo, Mifugo, Mazingira na Biashara

BIASHARA YA KABONI: FURSA YA MAPATO KWA HALMASHAURI, VIJIJI NA JAMII KUPITIA UHIFADHI WA MAZINGIRA

Katibu wa Kamati ya Usimamizi wa Biashara ya Kaboni na Mkuu wa Kitengo cha Sheria wa Halmashauri ya Wilaya ya Longido, Bw. Joseph Logolie, Oktoba 1, 2026, amewasilisha mada kuhusu Biashara ya Hewa ya Ukaa (Kaboni), akieleza faida na mapato yanayoweza kupatikana kwa Halmashauri na vijiji husika.

Bw. Logolie amewasilisha mada hiyo wakati wa mafunzo kwa Waheshimiwa Madiwani, Wataalam na Viongozi kutoka Halmashauri za Wilaya za Itigi na Manyoni, Mkoa wa Singida, ambao wamefanya ziara ya mafunzo katika Halmashauri ya Wilaya ya Longido.

Mafunzo hayo yanaendelea katika Ukumbi wa Mikutano wa Halmashauri ya Wilaya ya Longido, J.K. Nyerere, yakilenga kuwajengea washiriki uelewa kuhusu usimamizi wa uhifadhi na mapato, pamoja na namna ya kuimarisha ushirikishwaji wa jamii katika usimamizi wa rasilimali za wanyama

BIASHARA YA KABONI NI NINI?

Biashara ya kaboni ni mfumo unaohusisha kupunguza, kuzuia au kuondoa hewa ukaa (carbon dioxide na gesi nyingine zinazochangia ongezeko la joto duniani) na kisha kutoa thamani ya kifedha kwa matokeo hayo kupitia masoko ya kaboni.

Kwa lugha rahisi, taasisi, kampuni au jamii inaweza kutekeleza mradi unaosaidia kupunguza kiasi cha gesi chafu kinachoingia angani au kuongeza uwezo wa mazingira kunyonya hewa ukaa.

Matokeo ya upunguzaji au uondoaji wa hewa ukaa yanaweza kuhesabiwa na, chini ya mifumo husika, kuwakilishwa katika mfumo wa credits za kaboni ambazo zinaweza kuuzwa au kutumika katika masoko yanayotambuliwa.

Hata hivyo, biashara ya kaboni siyo tu suala la kupanda miti na kupata fedha. Inahitaji mradi unaotambulika, vipimo, ufuatiliaji, uthibitishaji, kumbukumbu sahihi na utaratibu unaoeleweka wa umiliki na mgawanyo wa mapato.

KWA NINI BIASHARA YA KABONI NI MUHIMU KWA VIJIJI?

Kwa jamii zinazotegemea rasilimali za ardhi, misitu na wanyamapori, uhifadhi mara nyingi huhitaji gharama, muda na ushiriki wa wananchi.

Changamoto kubwa imekuwa namna ya kufanya uhifadhi uwe na manufaa yanayoonekana moja kwa moja kwa jamii.

Hapa ndipo dhana ya biashara ya kaboni inaweza kuwa na nafasi.

Ikiwa eneo la kijiji lina misitu, maeneo ya uhifadhi au mazingira mengine yenye uwezo wa kuhifadhi au kunyonya hewa ukaa, mradi unaokidhi masharti unaweza kutoa fursa ya kuunganisha uhifadhi na uchumi wa jamii.

Hii ina maana kwamba mwananchi anaweza kuona thamani ya kulinda mazingira siyo kwa sababu ya sheria pekee, bali pia kwa sababu uhifadhi unaweza kuwa sehemu ya chanzo cha mapato ya maendeleo.

UHIFADHI WA MISITU NA BIASHARA YA KABONI

Misitu ni miongoni mwa mifumo muhimu ya asili katika kukamata na kuhifadhi hewa ukaa.

Miti inapokua, hutumia hewa ukaa katika mchakato wa ukuaji na kuhifadhi kaboni katika biomasi yake na katika udongo.

Kwa hiyo, shughuli kama:

• kulinda misitu iliyopo;

• kurejesha misitu iliyoharibiwa;

• kupanda miti;

• kuzuia ukataji holela;

• kudhibiti moto wa misitu;

• kuzuia uharibifu wa ardhi;

• na kuboresha matumizi ya ardhi,

zinaweza kuwa sehemu ya mikakati ya kukabiliana na mabadiliko ya tabianchi.

Lakini si kila eneo lenye miti linakuwa moja kwa moja mradi wa kaboni. Mradi lazima uwe na mfumo wa kitaalamu wa kuonyesha ni kiasi gani cha kaboni kimepunguzwa, kimezuiwa au kimeondolewa, na matokeo hayo yaweze kuthibitishwa kwa mujibu wa viwango vinavyotumika.

VIJIJI VINAWEZA KUPATA NINI?

Moja ya mambo muhimu katika biashara ya kaboni ni kuhakikisha kwamba jamii inayohusika na rasilimali inapata sehemu ya manufaa.

Kwa mfano, kama kijiji kinashiriki katika kulinda eneo la msitu au mazingira mengine yanayohusishwa na mradi wa kaboni, mapato yanayopatikana yanaweza, kutegemea muundo wa mradi na makubaliano yaliyowekwa, kuelekezwa katika shughuli za maendeleo ya jamii.

Fedha hizo zinaweza kusaidia maeneo kama:

Elimu:
Ujenzi au ukarabati wa madarasa, ununuzi wa vifaa vya shule na kuboresha mazingira ya kujifunzia.

Afya:
Kuboresha vituo vya afya, huduma za msingi na miundombinu inayohitajika na wananchi.

Maji:
Miradi ya visima, mabomba, matenki na miundombinu mingine ya maji.

Uhifadhi:
Kuimarisha doria, ulinzi wa misitu na maeneo ya wanyamapori pamoja na shughuli za kurejesha mazingira.

Ajira:
Wananchi wanaweza kushiriki katika shughuli zinazohusiana na uhifadhi, ufuatiliaji na utekelezaji wa miradi.

HALMASHAURI INAWEZA KUWA NA NAFASI GANI?

Halmashauri zina nafasi muhimu katika kuunganisha sera, sheria, jamii, rasilimali na maendeleo ya maeneo husika.

Kwa upande wa Longido, mada iliyowasilishwa na Bw. Joseph Logolie inatoa fursa ya kuangalia namna mamlaka za Serikali za Mitaa zinavyoweza kuelewa vizuri biashara ya kaboni na kuisimamia kwa kuzingatia maslahi ya jamii.

Hii inahitaji wataalam mbalimbali kushirikiana.

Miongoni mwao ni wataalam wa:

• mazingira;

• ardhi;

• misitu;

• wanyamapori;

• sheria;

• fedha;

• mipango;

• maendeleo ya jamii;

• kilimo;

• na wataalamu wa takwimu na ufuatiliaji.

Ushirikiano huo ni muhimu kwa sababu biashara ya kaboni inaunganisha mazingira na uchumi.

KABONI NA WANYAMAPORI

Longido ni eneo ambalo lina uhusiano mkubwa na rasilimali za wanyamapori na maeneo ya asili.

Uhifadhi wa wanyamapori hauwezi kutenganishwa kabisa na uhifadhi wa ardhi, misitu, vyanzo vya maji na maeneo ya malisho.

Kwa hiyo, mjadala wa biashara ya kaboni unaweza pia kuhusishwa na namna jamii zinazozunguka maeneo ya uhifadhi zinavyoweza kupata manufaa kutokana na kulinda rasilimali hizo.

Iwapo jamii itanufaika kutokana na uhifadhi, inaweza kuongeza motisha ya wananchi kushiriki katika kupunguza shughuli zinazoharibu mazingira.

Hata hivyo, manufaa hayo yanahitaji uwazi, uwajibikaji na mgawanyo wa mapato unaoeleweka.

SOMO KWA ITIGI NA MANYONI

Ziara ya mafunzo iliyofanywa na Waheshimiwa Madiwani, Wataalam na Viongozi kutoka Halmashauri za Wilaya za Itigi na Manyoni, Mkoa wa Singida, ina umuhimu kwa sababu inatoa nafasi ya kubadilishana uzoefu.

Halmashauri moja inaweza kujifunza kutoka kwa nyingine kuhusu:

• namna ya kuandaa mifumo ya usimamizi wa uhifadhi;

• namna ya kushirikisha jamii;

• namna ya kutambua fursa za mapato;

• namna ya kuweka kumbukumbu;

• namna ya kusimamia mikataba;

• na namna ya kuhakikisha mapato yanayotokana na rasilimali yanatumika kwa uwazi.

Mafunzo ya aina hii yanaweza kusaidia viongozi kuelewa kwamba mazingira siyo eneo la gharama pekee, bali yanaweza pia kuwa sehemu ya uchumi wa jamii ikiwa rasilimali zitasimamiwa kwa uendelevu.

BIASHARA YA KABONI SI “FEDHA ZA MITI” PEKEE

Kuna dhana ambayo inahitaji kuondolewa katika uelewa wa jamii: kwamba biashara ya kaboni ni sawa na kupanda miti na kulipwa.

Ukweli ni mpana zaidi.

Mradi wa kaboni unatakiwa kuwa na mfumo wa kuonyesha matokeo yake.

Kwa mfano, lazima kuwe na njia ya kujua:

Ni eneo gani linalohusika?

Ni shughuli gani zinafanyika?

Ni kiasi gani cha hewa ukaa kinapunguzwa au kuondolewa?

Ni kwa kipindi gani?

Matokeo yanathibitishwaje?

Nani anamiliki haki zinazohusiana na mradi?

Jamii inapata sehemu gani ya mapato?

Nani anasimamia fedha?

Maswali haya ni muhimu kabla ya jamii kuingia katika makubaliano ya aina yoyote.

UMUHIMU WA SHERIA NA MIKATABA

Kwa kuwa Bw. Joseph Logolie pia ni Mkuu wa Kitengo cha Sheria wa Halmashauri ya Wilaya ya Longido, uwepo wa kipengele cha sheria katika mjadala huu ni muhimu.

Miradi ya kaboni inaweza kuhusisha mikataba kati ya jamii, Halmashauri, waendelezaji wa miradi, wawekezaji au taasisi nyingine.

Kwa hiyo, wananchi na viongozi wanahitaji kuelewa masharti ya mikataba kabla ya kusaini.

Mkataba mzuri unapaswa kueleza kwa uwazi masuala kama:

• muda wa mradi;

• eneo linalohusika;

• haki na wajibu wa kila upande;

• umiliki na matumizi ya ardhi;

• umiliki wa haki za kaboni;

• namna ya kugawana mapato;

• gharama za mradi;

• utaratibu wa ukaguzi;

• uwazi wa taarifa;

• namna ya kushughulikia migogoro;

• na namna ya kusitisha au kubadilisha makubaliano.

Jamii isisaini mkataba ambao haijauelewa.

WANANCHI WAPEWE TAARIFA KABLA YA MRADI

Ushirikishwaji wa jamii haupaswi kuwa tukio la mara moja.

Wananchi wanapaswa kupata taarifa kuhusu mradi kabla ya kuanza na kuelewa:

Mradi unahusu nini?

Eneo gani litatumika?

Wananchi watahusika vipi?

Mapato yatapatikana vipi?

Gharama ziko wapi?

Nani atawajibika?

Faida zitagawanywa kwa utaratibu gani?

Hii ni muhimu kwa sababu miradi ya mazingira inaweza kudumu kwa miaka mingi.

Uamuzi unaofanywa leo unaweza kuwa na athari kwa matumizi ya ardhi na maisha ya jamii kwa muda mrefu.

KABONI NA MKULIMA

Kwa mtazamo wa MKULIMA JEMBE, mjadala wa kaboni haupaswi kuishia kwenye misitu pekee.

Kilimo nacho kina uhusiano mkubwa na mabadiliko ya tabianchi.

Mkulima anaweza kuchangia katika uhifadhi wa kaboni kupitia mbinu mbalimbali za kilimo endelevu, ikiwemo:

• kilimo hifadhi;

• kuongeza mabaki ya mimea shambani;

• agroforestry;

• kupanda miti kwenye mashamba;

• kupunguza uharibifu wa udongo;

• matumizi bora ya mbolea;

• usimamizi mzuri wa maji;

• na kurejesha ardhi iliyoharibika.

Kwa baadhi ya mifumo ya miradi ya kaboni, shughuli hizo zinaweza kuhusishwa na upunguzaji au uondoaji wa hewa ukaa, lakini ustahiki na malipo hutegemea aina ya mradi, mbinu ya upimaji na viwango vinavyotumika.

Picha: Kilimo mseto cha miti na mazao ni mfano wa mbinu zinazoweza kuunganisha uzalishaji wa chakula na uhifadhi wa mazingira.

FURSA KWA VIJANA

Biashara ya kaboni pia inaweza kuibua maeneo mapya ya ajira na ujuzi kwa vijana.

Vijana wanaweza kujifunza kuhusu:

• ukusanyaji wa takwimu za mazingira;

• upimaji wa maeneo;

• teknolojia za ramani;

• matumizi ya GPS;

• ufuatiliaji wa misitu;

• teknolojia za taarifa;

• upandaji na utunzaji wa miti;

• utafiti wa mazingira;

• ufuatiliaji wa miradi;

• na uandishi wa taarifa.

Hivyo, sekta hii inaweza kuhusisha zaidi ya wataalamu wa mazingira pekee.

CHANGAMOTO ZINAZOHITAJI KUANGALIWA

Pamoja na fursa zinazoweza kuwepo, biashara ya kaboni ina changamoto zinazohitaji umakini.

1. Uelewa mdogo wa jamii

Wananchi wasipopewa elimu ya kutosha wanaweza kusaini makubaliano bila kuelewa thamani, wajibu na madhara yanayoweza kuwepo.

2. Mikataba isiyoeleweka

Mkataba wenye lugha ngumu au masharti yasiyoeleweka unaweza kuwa changamoto kwa jamii.

3. Uwiano wa mapato

Ni muhimu kujua mapato yanayopatikana, gharama za mradi na kiasi kinachobaki kwa jamii.

4. Ufuatiliaji

Mradi unahitaji mfumo wa kuonyesha kwamba matokeo yaliyodaiwa kweli yametokea.

5. Uendelevu

Mradi wa kaboni unahitaji kuhakikisha kuwa manufaa ya uhifadhi yanaendelea kwa muda uliokubaliwa.

6. Migogoro ya ardhi

Miradi inayohusisha ardhi lazima izingatie haki na matumizi halali ya ardhi ili kuepusha migogoro.

UWAZI WA MAPATO NI MUHIMU

Iwapo biashara ya kaboni itatumika kama chanzo cha mapato ya jamii, uwazi unapaswa kuwa sehemu ya msingi wa usimamizi.

Wananchi wanapaswa kuwa na uwezo wa kupata taarifa kuhusu:

Mapato yaliyopatikana.

Gharama zilizotumika.

Kiasi kilichobaki.

Miradi ya maendeleo iliyofadhiliwa.

Walengwa wa fedha.

Matokeo yaliyopatikana.

Hii inaweza kujenga imani kati ya wananchi, viongozi na waendelezaji wa miradi.

UHIFADHI UKIUNGANISHWA NA MAENDELEO

Mjadala uliofanyika Longido unaibua swali kubwa kuhusu mustakabali wa uhifadhi nchini Tanzania:

Je, tunawezaje kulinda mazingira huku tukihakikisha jamii zinazolinda rasilimali hizo zinapata manufaa ya kiuchumi?

Jibu lake linahitaji mifumo inayounganisha:

Uhifadhi + Jamii + Sheria + Uwazi + Teknolojia + Mapato + Maendeleo.

Ikiwa vipengele hivyo vitasimamiwa vizuri, uhifadhi unaweza kuwa sehemu ya uchumi wa kijiji badala ya kuonekana kama shughuli inayozuia matumizi ya rasilimali pekee

Mada iliyowasilishwa na Katibu wa Kamati ya Usimamizi wa Biashara ya Kaboni na Mkuu wa Kitengo cha Sheria wa Halmashauri ya Wilaya ya Longido, Bw. Joseph Logolie, wakati wa mafunzo kwa Waheshimiwa Madiwani, Wataalam na Viongozi kutoka Halmashauri za Wilaya za Itigi na Manyoni, inaweka mkazo katika eneo linalozidi kupata umuhimu katika mjadala wa mazingira na maendeleo.

Biashara ya kaboni inaweza kuwa fursa ya kuongeza thamani ya uhifadhi, lakini mafanikio yake yanategemea zaidi ya kuwepo kwa misitu au maeneo ya asili.

Inahitaji uelewa wa jamii, sheria zinazofuatwa, mikataba iliyo wazi, upimaji wa kitaalamu, ufuatiliaji, uthibitishaji, uwazi wa mapato na ushirikishwaji wa wananchi.

Kwa Halmashauri na vijiji, somo kubwa ni kwamba rasilimali za mazingira zinaweza kuwa sehemu ya maendeleo ikiwa zitasimamiwa kwa maarifa na uwajibikaji.

Na kwa mkulima, mfugaji na mwananchi wa kawaida, ujumbe ni kwamba kulinda mazingira si jukumu la wataalamu wa mazingira pekee; ni sehemu ya kulinda uzalishaji, ardhi, maji, mifugo, misitu na uchumi wa kizazi cha sasa na kijacho.

MKULIMA JEMBE BLOG — Kilimo, Mifugo, Mazingira na Biashara.